دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effect of Dietary Triticale Levels and Enzyme Supplementation on Performance, Gut Morphology and Blood Chemistry of Very Young Broiler Chicks اثر سطوح تریتیکاله و مکمل آنزیمی در جیره آغازین بر عملکرد، مورفولوژی دستگاه گوارش و متابولیت های خونی جوجه های گوشتی 30915 10.22067/ijasr.v3i4.12484 FA حیدر زرقی گـروه علـوم دامـی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-2739-2580 ابوالقاسم گلیان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-9419-1175 حسن کرمانشاهی گـروه علـوم دامـی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-6969-6286 احمدرضا راجی گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد علیرضا هروی موسوی گـروه علـوم دامـی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2012 05 12 The present study was carried out to investigate the effect of different levels of triticale with/ without enzyme cocktail (xylanase and β-glucanase) on performance of broiler chicks. Five hundred day old male broiler chicks (Ross 308), assigned to a factorial arrangement (5×2) with a completely randomized design with 5 replicates of 10 chicks each. The factors included 5 levels of triticale (0, 8, 16, 24 and 32%) and 2 levels of enzyme cocktail (0 and 0.05%). The experimental diets were isocalric and isonitrogenous and were fed adlibitum from 0 to 10 d of age. The live body weight in 10 d and daily weight gain significantly decreased and feed conversion ratio significantly increased with increase in the level of triticale up to 16% and more. The gut viscosity, gastro intestinal tract organ relative weight were significantly increased with increase in triticale level and in birds fed the diet with 32% level of triticale showed a shorter villi compared with the longer villi in those fed the corn-soy diet. The exogenous enzyme supplementation significantly affects broiler performance and reduced anti- nutrient effects of triticale. The use of different levels of triticale and enzyme supplementation did not significantly affect on chicks blood chimistry. In conclusion, this study revealed that starter diets containing up to 8% of triticale did not have an adverse effect on performance of broiler chicks به منظور بررسی اثر سطوح تریتیکاله با و بدون افزودن مکمل آنزیمی زایلاناز-بتاگلوکاناز در جیره آغازین جوجه های گوشتی، آزمایشی با تعداد 500 قطعه جوجه خروس یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل (2×5) با 5 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر واحد آزمایشی انجام شد. عوامل آزمایش شامل 5 سطح تریتیکاله (صفر، 8، 16، 24 و 32 درصد) و دو سطح افزودن مکمل آنزیمی (صفر و 05/0 درصد) بود. جیره های آزمایشی به نحوی فرموله شدند که از لحاظ انرژی و مواد مغذی مساوی باشند و از یک تا 10 روزگی به صورت تغذیه آزاد در دسترس پرندگان مورد آزمایش قرار گرفتند. افزایش سطح تریتیکاله در جیره آغازین جوجه های گوشتی به 16 درصد و بالاتر باعث کاهش معنی دار میانگین وزن 10 روزگی و رشد روزانه و افزایش معنی دار ضریب تبدیل غذایی شد. با افزایش سطح تریتیکاله در جیره آغازین عوارض ضد تغذیه ای آن بر شرایط فیزیکی و مورفولوژی دستگاه گوارش مثل افزایش معنی دار ویسکوزیته محتویات روده و وزن نسبی اندام های گوارشی و کاهش ارتفاع ویلی ها مشاهده شد. افزودن مکمل آنزیمی زایلاناز-بتاگلوکاناز به جیره باعث بهبود معنی دار عملکرد تولیدی و کاهش اثرات ضد تغذیه ای تریتیکاله شد. تاثیر سطوح تریتیکاله و مکمل های آنزیمی بر متابولیت های خونی معنی دار نشد. نتایج این مطالعه نشان داد که می توان از تریتیکاله در جیره آغازین جوجه های گوشتی تا سطح 8 درصد بدون بروز اثرات منفی بر شاخص های عملکرد تولیدی استفاده نمود. https://ijasr.um.ac.ir/article_30915_0f139e33503a1930edf770e801372880.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Performance of Broiler Chicks fed Cottonseed and Soybean Meal Based Diets and Determination of the Optimum Supplemental Lysine in Starts Period عملکرد جوجه گوشتی در دوره آغازین با جیره بر پایه کنجاله سویا و کنجاله پنبه دانه و تعیین بهترین سطح مکمل لیزین 30932 10.22067/ijasr.v3i4.12538 FA غلامرضا زابلی پژوهشکده دامهای خاص، دانشگاه زابل، زابل، ایران قاسم جلیلوند گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران مصطفی یوسف الهی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران عیسی پیری گروه زراعت، دانشگاه پیام نور زاهدان کمال شجاعیان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران حسین بزی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران اکبر داورپناه گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران Journal Article 2012 05 14 An experiment was conducted to determine the optimal level of supplemental lysine in a corn-soybean mealcottonseed meal starter diet. Three hundred and sixty day-old male chicks (Ross 308) were used in a completely randomized design (15 birds per each pen). A basal diet was formulated to meet or exceed NRC (1994) recommendations except for lysine. Graded levels of supplemental lysine (0, 0.1, 0.2, 0.3, 0.4, and 0.5% of diet) were added to the basal diet at the expense of corn starch. At 14d of age, performance and carcass attributes including body weight gain (BGW), feed conversion ratio (FCR), feed intake (FI), breast meat yield (BMY), and thigh yield (TY) were assessed. The results showed that lysine supplementation significantly improved BGW, FCR, FI, BMY, and TY. To determine the optimum level of supplemental lysine, modeling approach was applied and inflection point in spline models was considered as an optimum point. Using linear broken-line model, inflection points for BWG, FC, BMY, TY were 0.24, 0.26, 0.35, and 0.22% of diet, respectively. These values in quadratic broken-line model were 0.39, 0.15, 0.52, and 0.33% of diet, respectively. In conclusion, the usage of cottonseed meal in starting broiler chicks may increase the needed supplemental lysine in the diet due to low amino acid digestibility of cottonseed meal. Although the optimum level of supplemental lysine depends on response criteria and statistical model, required supplemental lysine for BMY was higher than others. هدف از این پژوهش، تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره بر پایه کنجاله پنبه دانه- سویا - ذرت در دوره آغازین جوجه گوشتی بود. برای این منظور از 360 قطعه جوجه یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی استفاده شد (15 جوجه در هر قفس). جیره پایه براساس توصیه‌های NRC با استفاده از کنجاله پنبه دانه، کنجاله سویا و ذرت تهیه شد سطوح افزایشی مکمل لیزین: صفر، 1/0 ، 2/0، 3/0، 4/0 و 5/0 که به جیره پایه با حذف نشاسته اضافه شد. در پایان 14 روزگی، عملکرد و ترکیبات لاشه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که سطوح درجه بندی شده مکمل لیزین بر افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک، مصرف خوراک، وزن گوشت سینه، وزن ران و بازدهی اقتصادی اثر معنی داری داشت. برای تعیین بهترین سطح مکمل لیزین از روشهای مدل سازی و براساس نقطه شکست استفاده گردید. براساس خط شکسته خطی، نقطه شکست 24/0، 26/0، 35/0 و22/0 و بر اساس خط شکسته درجه دو نقطه شکست مقادیر 39/0، 15/0، 52/0 و33/0 درصد مکمل جیره به ترتیب برای افزایش وزن بدن، بازدهی خوراک، وزن ماهیچه سینه و وزن ران بود. به نظر می‌رسد استفاده از کنجاله پنبه دانه در جیره دوره آغازین جوجه گوشتی مقدار نیاز به لیزین را به دلیل پایین بودن قابلیت هضم این اسید آمینه افزایش می‌دهد و تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره حاوی کنجاله پنبه دانه متاثر از شیوه‌های آماری مدل سازی و پاسخ‌های عملکرد می‌باشد و مقدار نیاز به مکمل لیزین برای افزایش وزن سینه بیشتر از سایر صفات بود. https://ijasr.um.ac.ir/article_30932_fdb8081426eb791cab369832567f7715.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effect of Various Types and Levels of Organic Selenium on Poultry Production, Egg Quality and Selenium Enrichment of Eggs اثر منابع و سطوح مختلف سلنیوم آلی بر عملکرد مرغ های تخمگذار، کیفیت تخم مرغ و قابلیت غنی سازی تخم مرغ 30962 10.22067/ijasr.v3i4.12539 FA فاطمه اسدی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران فرید شریعتمداری گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران محمد امیر کریمی ترشیزی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2012 05 14 A eight-week trial was carried out to investigate the effects of various levels and type of organic selenium as compared to inorganic selenium. Total of 81 layer hens (LSL) 35 weeks of age were used in a randomized complete blocks with 9 treatments, 3 replications of 3 birds per experimental unit. Treatment diets included control 0/3 mg/kg sodium selenite and selenium yeast, (250 mg/kg, 500 mg/kg). Qualitative characteristics of storing eggs under different conditions (23- 7°C) for 14 days determined. Haugh unit of keeping eggs in room (23-27°C) was significantly (P این آزمایش به منظور بررسی اثرات منابع مختلف سلنیوم آلی بر عملکرد مرغان تخمگذار و خصوصیات کیفی و ماندگاری تخم مرغ انجام شد. تعداد 72 قطعه مرغ تخمگذار از سویه لوهمن LSL سبک در سن 35 هفتگی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار و 3 مشاهده (مرغ تخمگذار) به مدت 8 هفته مورد بررسی قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- تیمار شاهد. تیمارهای 2 تا 7- تیمارهای شاهد به اضافه سلنیوم آلی (3 منبع A,B,C متعلق به شرکت های بیوشم، لالوک و تک فرآورده های آریا در 2 سطح شامل سطح 250 و 500 میلی گرم در کیلوگرم). 8 به اضافه سلنیوم معدنی (3/0 ppm) بود. وزن تخم مرغ های یخچال تحت تاثیر جیره های آزمایشی معنی دار بود (05/0 P https://ijasr.um.ac.ir/article_30962_3de36aabe0a47900e74f4a55a03db1fc.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effects of Enzyme and Organic Acid in Wheat and Corn Based diets on Performance and Intestinal Morphology of Broilers اثر افزودن آنزیم و اسید آلی در جیره‌های بر پایه ذرت و گندم بر عملکرد و خصوصیات مورفولوژیکی روده جوجه‌های گوشتی 31001 10.22067/ijasr.v3i4.12541 FA محمد حسین شهیر گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. سعید مرادی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران امید افسریان دانشگاه فردوسی مشهد افشین حیدری نیا دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 05 14 The aim of the present experiment was to determine the effects of Grindazym enzyme (0 or 0.4 g/kg diet) and sodium butyrate (0 or 2 g/kg diet) addition in corn and wheat based diets on performance, carcass traits, and intestinal morphology of broiler chickens. A total of 480 male Arbor Acres chickens were assigned to 8 dietary treatments, and each treatment was included 4 replicate, with 15 birds per each replicate (pen). The experiment was performed in a 2×2×2 factorial trial based on completely randomized design. At the end of experiment, 2 birds from each pen were randomly selected and slaughtered by cervical dislocation. Results showed that the type of cereal in the basal diet, the enzyme and sodium butyrate had significance (P هدف از این آزمایش تعیین اثرات افزودن آنزیم گریندآزیم (صفر یا 4/0 گرم بر کیلوگرم جیره) و بوتیرات سدیم (صفر یا 2 گرم بر کیلوگرم جیره) در جیره‌های بر پایه ذرت و گندم بر عملکرد، خصوصیات لاشه و خصوصیات مورفولوژیکی روده جوجه‌های گوشتی بود. 480 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه آربوراکرز به 8 تیمار آزمایش اختصاص داده شدند و هر تیمار شامل 4 تکرار بود و در هر تکرار 15 قطعه جوجه قرار داده شد. این آزمایش در قالب طرح پایه کاملا" تصادفی به روش فاکتوریل (2×2×2) اجرا گردید. در انتهای آزمایش، 2 قطعه خروس از هر تکرار جهت تعیین خصوصیات لاشه کشتار شد. نتایج به دست آمده نشان داد که نوع جیره پایه، آنزیم و بوتیرات سدیم تاثیر معنی داری بر خوراک مصرفی جوجه‌های گوشتی در کل دوره داشت. هرچند نوع جیره پایه و آنزیم بر افزایش وزن جوجه ها در کل دوره تاثیر معنی داری داشت، ولی اثر بوتیرات سدیم به لحاظ آماری معنی دار نبود. نوع جیره پایه بر ضریب تبدیل جوجه‌های گوشتی تاثیر معنی داری داشت. جیره حاوی گندم باعث افزایش وزن نسبی سنگدان، کبد، وزن و طول نسبی روده گردید. نوع جیره پایه و بوتیرات سدیم اثر معنی داری بر تعداد خمل‌های زبانی و برگی شکل، ارتفاع پرز، عمق کریپت و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت در دئودنوم و ژژنوم داشت. در نهایت، نتایج به دست آمده نشان داد که در جیره‌های بر پایه ذرت و گندم بهترین عملکرد جوجه‌های گوشتی زمانی حاصل شد، که آنزیم و بوتیرات سدیم به جیره اضافه گردید. https://ijasr.um.ac.ir/article_31001_93f947b225ac771e805ea9d368c8ae29.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Comparison of Multiple Linear Regression and Artificial Neural Network Models to Estimate of Amino acid Values in Pearl Millet Hybrid Based on Chemical Composition مقایسه مدل های رگرسیون خطی چندگانه و شبکه عصبی مصنوعی برای پیش بینی اسیدهای آمینه ارزن مرواریدی (Pennisetum glaucum) با استفاده از تجزیه تقریبی 31026 10.22067/ijasr.v3i4.12542 FA پریسا سلیمانی رودی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ابوالقاسم گلیان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-9419-1175 محمد صدقی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-8190-9803 Journal Article 2012 05 14 Pearl millet has tolerance to harsh growing conditions such as drought. It is at least equivalent to maize and generally superior to sorghum in protein content and metabolizable energy levels. Thus it is of importance for poultry feeding. Amino acid (AA) determination is expensive and time consuming. Therefore nutritionists have prompted a search for alternatives to estimate AA levels. Traditionally, two methods of predicting AA levels have been developed using multiple linear regression (MLR) with an input of either CP or proximate analysis. Artificial neural networks (ANN) may be more effective to predict AA concentration in feedstuff. Therefore a study was conducted to predict the AAs level in pearl millet with either MLR or ANN. Fifty two samples of pearl millet’s data lines contained chemical compositions and AAs which collected from literature were used to find the relationship between chemical analysis as xi and AA contents as y. For both MLR and ANN models chemical composition (dry matter, ash, crude fiber, crude protein, ether extract) was used as inputs and each individual AA was the output in each model. The results of this study showed that it is possible to predict AAs with a simple analytical determination of proximate analysis. Furthermore ANN models could more effectively identify the relationship between AAs and proximate analysis than linear regression model. ارزن مرواریدی گیاهی مقاوم در شرایط خشکی است که پروتئین و سطح انرژی قابل متابولیسم دانه آن با ذرت مساوی و بیشتر از سورگوم است و به همین جهت در تغذیه طیور مورد توجه قرار گرفته است. تعیین اسیدهای آمینه مواد خوراکی با استفاده از روش های آزمایشگاهی نیاز به صرف زمان و هزینه بالایی دارد. از این رو یافتن روش هایی برای تخمین میزان اسیدهای آمینه دارای اهمیت می باشد. از دیر باز مدل های رگرسیونی خطی چندگانه (MLR) برای تخمین اسیدهای آمینه برخی مواد خوراکی با استفاده از پروتئین و یا تجزیه تقریبی مورد استفاده قرار گرفته اند. استفاده از شبکه های عصبی مصنوعی (ANN) برای تخمین دقیق تر میزان اسیدهای آمینه مواد خوارکی با استفاده از ترکیبات شیمیایی می تواند نتایج بهتری را به همراه داشته باشد. بنابراین مطالعه ای با هدف تخمین سطح اسیدهای آمینه دانه ارزن مرواریدی با استفاده از شبکه عصبی و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. به این منظور از یکی از منابع که تعداد 52 نمونه ارزن مرواریدی را از نظر تجزیه تقریبی و سطح اسیدهای آمینه مورد بررسی قرار داده بود، استفاده شد. در این مدل ها، ماده خشک، پروتئین خام، چربی، خاکستر و فیبر خام به عنوان متغیر پیشگو و هر یک از اسیدهای آمینه به عنوان متغیر پاسخ استفاده شدند. نتایج بدست آمده حاکی از این است که بین اسیدهای آمینه دانه ی ارزن مرواریدی و ترکیبات شیمیایی آن ارتباط قابل توجهی وجود دارد. ارزیابی آماری نشان داد که مدل ANN در مقایسه با MLR دارای قدرت تخمین بیشتری برای برآورد میزان هر یک از اسیدهای آمینه ارزن مرواریدی با استفاده از روش تجزیه تقریبی می باشد. https://ijasr.um.ac.ir/article_31026_e5f733249a6f0dc11a6b1d4568c786da.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Changes of Blood Gas Parameters, Hematocrit Value and Internal Organ Weights with Induced Ascites in Broiler Chicken تغییرات فراسنجه های خونی، درصد هماتوکریت و وزن اندام های داخلی در شرایط القاء آسیت در جوجه گوشتی 31058 10.22067/ijasr.v3i4.12543 FA مهدی ناقوس دانشگاه فردوسی مشهد عباس پاکدل دانشگاه فردوسی مشهد رسول واعظ ترشیزی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 05 14 In order to evaluate the effects of ascites on blood gas parameters and internal organ weights, 335 broilers related to parental lines was studied. One hundred sixty-one male broilers and one hundred seventy-four females selected randomly and studied under two treatments of control and ascites. At 54 days of age, body weight and body weight gain, feed intake and feed conversion rate between the age of 23 and 54 days were determined. At 28, 35, 42 and 54 days of age, blood gas parameters were evaluated. Moreover hematocrit value at 14, 21, 28, 35, 42 and 54 days of age were evaluated. At the end of experiment, all birds slaughtered then the weight of abdominal fat, liver and spleen were measured. Fluid in the abdomen, color of the breast and liver were assayed. Moreover mortality resulted from ascites in total period experiment was recorded. Result from body weight, Feed conversion rate and feed intake showed that there were no significant between two groups while in males broilers body weight gain was significant (p به منظور بررسی تاثیر آسیت بر فراسنجه های خون و وزن اندام های داخلی بدن از 335 قطعه پرنده مربوط به یک خط پدری از لاین تجاری آرین استفاده شد. 161 قطعه از جنس نر و 174 قطعه از جنس ماده به صورت تصادفی انتخاب و تحت دو تیمار شاهد و نمکی (تشدیدکننده بروز نشانه های آسیت) قرار گرفتند. میزان وزن بدن در 54 روزگی و میزان افزایش وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک در دوره زمانی23 تا 54 دوره پرورش اندازه گیری شد. علاوه بر این میزان گازهای خونی در روزهای 28، 35،42 و 54 اندازه گیری و درصد هماتوکریت در روزهای 14، 21، 28، 35، 42 و 54 اندازه گیری شد. پس از کشتار پرنده ها در سن 54 روزگی وزن کبد، قلب، طحال و چربی محوطه بطنی پرنده ها تعیین شد. وجود مایع در محوطه بطنی، رنگ کبد و سینه در انتهای آزمایش مورد بررسی قرار گرفت. میزان تلفات ناشی از آسیت نیز در طی دوره پرورش رکوردبرداری شدند. نتایج نشان داد، ضریب تبدیل خوراک، وزن بدن، مصرف خوراک در کل دوره بین تیمارها تفاوت معنی داری نداشت ولی میزان افزایش وزن بدن در جنس نر بین دو تیمار معنی دار بود (05/0p https://ijasr.um.ac.ir/article_31058_d1377d8518f097d94cc5061d1c593a3b.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effect of Dietary Electrolyte Balance on Performance and Immune Responses of Broiler Chickens Reared in the Heat Stress Environments اثر سطح تعادل الکترولیتی جیره بر عملکرد تولیدی و پاسخ ایمنی جوجه های گوشتی تحت شرایط تنش حرارتی 31081 10.22067/ijasr.v3i4.12545 FA بهناز اشرفی گروه علوم دامی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران علی رضا حسابی نامقی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی 0000-0001-8222-2712 رضا وکیلی گروه علوم دامی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران 0000-0002-0011-2219 Journal Article 2012 05 14 This study was conducted to evaluate the effect of different levels of electrolyte dietary balance (DEB) on performance and immune function of broiler chickens reared under the heat stress condition. Three hundred oneday chickens were distributed randomly in 25 separate Pens with 12 chicks in each. This experiment was in the form of a completely randomized design with five treatments and five replications and different levels of electrolyte dietary balance (EDB), including 50, 150, 250, 350 and 450 meq/kg dedicated on corn - soybean based diets . To study immune responses , 0.5 ml intramuscular injection of sheep red blood cells (5%) on days 18 and 30 and antibody response against Newcastle and Bronchitis was used. In 28 to 42 days, chickens for 4 hours under 35 ° C heat stress were studied. The average weight of chickens in the fourth week in DEB 250 was higher while sixth week the highest mean weight in chickens was DEB 350. maximum feed intake in the third week in 250 DEB, but the fourth to sixth weeks greatest amount of feed intake in 350 EDB were observed. Effect of different levels of EDB on feed conversion ratio was not significant. Effect of EDB on primary and secondary immune responses was significantly in 6 and 12 days after inoculation (primary immune response), most SRBC antibody response in 450 EDB . Similarly, in 6 and 12 days after injection (secondary immune response), the highest antibody, respectively, 350 and 450 EDB was observed. Equilibrium level of 350 DEB was highest antibody titer against Newcastle and bronchitis (P به منظور بررسی اثر سطوح مختلف تعادل الکترولیتی جیره بر عملکرد تولیدی و پاسخ های ایمنی جوجه های گوشتی تحت شرایط محیطی تنش حرارتی این آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه خروس یک روزه گوشتی، در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار و 5 تکرار و 12 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. جیره های آزمایشی بر پایه ذرت- سویا با سطوح مختلف تعادل الکترولیتی (50، 150، 250، 350 و 450 میلی اکی والان در کیلوگرم) تهیه شدند. به منظور اعمال تنش حرارتی از سن 28 تا 42 روزگی جوجه ها روزانه به مدت 4 ساعت در معرض دمای 35 درجه سانتی گراد قرار گرفتند. جهت بررسی پاسخ های ایمنی از آزمایش تزریق عضلانی 5/0 میلی لیتر گلبول قرمز گوسفند با غلظت پنج درصد در سن 18 و 30 روزگی استفاده شد و تیتر آنتی بادی 6 و 12 روز بعد از هر تزریق برای پاسخ های اولیه و ثانویه تعیین شد. در سن 21 روزگی حداکثر مصرف خوراک و میانگین وزن را پرندگان تغذیه شده با جیره با تعادل الکترولیتی 250 میلی اکی والان در کیلوگرم نشان دادند، در حالیکه در سن 42 روزگی بالاترین سطح شاخص های عملکردی فوق الذکر به پرندگان تغذیه شده با جیره با تعادل الکترولیتی 350 میلی اکی والان در کیلوگرم تعلق داشت. اثر سطوح مختلف تعادل الکترولیتی جیره روی ضریب تبدیل غذایی، معنی داری شد (05/0 https://ijasr.um.ac.ir/article_31081_712c755bf49c37568c2a9934f32e6155.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effects of Mesolites from Moghueieh Region and their Particles Size on Performance, Blood Biochemical Parameters and Nutrient Digestibility in Broiler Chickens بررسی اثر مزولیت های منطقه مغوئیه رفسنجان و اندازه ذرات آنها بر عملکرد، فراسنجه های خونی و قابلیت هضم جوجه های گوشتی 31110 10.22067/ijasr.v3i4.12546 FA جواد غلامی دانشگاه فردوسی مشهد محمد حسن فولادی بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، شهر کرمان، کشور ایران محمد سالارمعینی بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، شهر کرمان، کشور ایران Journal Article 2012 05 14 In this study the effects of mesolites from Moghueieh region and their particles size on performance, blood biochemical parameters and nutrient digestibility in broiler chickens were evaluated. The experiment was conducted on a completely randomized design with three treatments: without mesolite (control) and with fine particle mesolite (passed of 1 mm sieve and stay in 0.225 mm sieve) or large particle mesolite (passed of 3.36 mm sieve and stay in 1.68 mm sieve). Mesolite added in amount of 2% in diet from 7 day of age. Results indicated that chickens fed large particle mesolite showed reduced performance and fine particle mesolite had no effect on broilers performance. When compared with the controls, body weight gains were significantly lower for birds fed diets containing large particle mesolite. Birds fed large particle mesolite showed higher feed conversion ratio. At the end of the experiment (42 day of age), control group had higher serum TG. Concentration of serum HDL in chickens fed large particle mesolite was higher than control group. Level of serum alkaline phosphatase, glucose, albumin, thyroxin, cholesterol, LDL and uric acid and digestibility of dry matter and protein were not affected by treatments. در این مطالعه اثرات مزولیت های منطقه مغوئیه رفسنجان و اندازه ذرات آنها بر عملکرد، فراسنجه های خونی و قابلیت هضم جوجه های گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در غالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار (بدون مزولیت: شاهد؛ با مزولیت ریز: عبوری از الک 1 میلی متری و مانده در الک 225/0 میلی متری، با مزولیت درشت: عبوری از الک 36/3 میلی متری و مانده در الک 68/1 میلی متری ) انجام شد. مزولیت جمع آوری شده به میزان 2 درصد از سن 7 تا 42 روزگی به جیره اضافه شده و در جیره بدون مزولیت از سنگریزه استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از مزولیت درشت بر عملکرد جوجه ها تأثیر منفی داشته و مزولیت ریز بر عملکرد بی تأثیر بود. بدین ترتیب که جوجه هایی که مزولیت درشت مصرف کرده بودند نسبت به آنهایی که مزولیت مصرف نکرده بودند، به طور معنی داری افزایش وزن کمتری داشتند. همچنین جوجه هایی که مزولیت درشت مصرف کرده بودند نسبت به آنهایی که مزولیت مصرف نکرده بودند یا مزولیت ریز مصرف کرده بودند به طور معنی داری ضریب تبدیل غذایی بالاتری داشتند. در نمونه های خون جوجه-های گروه شاهد نسبت به آنهایی که مزولیت ریز یا درشت مصرف کرده بودند تری گلیسیرید بیشتری مشاهده شد. در مورد لیپوپروتئین ها با دانسیته بالا، جوجه هایی که مزولیت درشت مصرف کرده بودند نسبت به آنهایی که سنگریزه مصرف کرده بودند به طور معنی داری غلظت لیپوپروتئین های با دانسیته پایین بالاتری داشتند اما به این لحاظ تفاوت معنی داری بین جوجه هایی که مزولیت ریز مصرف کرده بودند با آنهایی که سنگریزه یا مزولیت درشت مصرف کرده بودند، وجود نداشت. میزان آلکالین فسفاتاز، گلوکز، آلبومین، تیروکسین، کلسترول، لیپوپروتئین های با دانسیته پایین و اسید اوریک سرم خون و قابلیت هضم ماده خشک و پروتئین خوراک مصرفی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. https://ijasr.um.ac.ir/article_31110_482adb7cad038f014bf906602b347b4c.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Investigating the Effect of Red Pepper Powder and Fat on Performance and Blood Parameters of Broiler Chickens اثر پودر فلفل قرمز و چربی بر عملکرد و فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی 31142 10.22067/ijasr.v3i4.12547 FA هانی اربابیان گروه علوم دامی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران عبدالمنصور طهماسبی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران رضا وکیلی گروه علوم دامی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران 0000-0002-0011-2219 سونیا زکی زاده گروه علوم دامی، مجتمع آموزشی جهاد کشاورزی خراسان رضوی 0000-0002-1840-5132 Journal Article 2012 05 14 An experiment was done in a completely randomized design in the following manner to investigate the effect of different levels of red pepper powder, and fat in diet of broilers chickens , The groups were assigned into factorials (2×3) with four replications, 12 birds per each. Factors tested included three levels of red pepper powder (0 , 1.5 and 3%) and two fat levels (0 and 3%). Feed and water were freely and permanently available to the chicks .Testing period was 42 days. Experimental diets were set with equal energy and protein. Increasing the level of the red pepper powder caused the increase in total feed consumption (FC). Increasing the level of the fat decreased the total consumed feed. The diet including pepper and fat together decreased the total consumed feed. Presence of pepper and fat lonely in the diet resulted in an increase of the body weight but using pepper and fat together in the diet resulted in decreasing the rate body weight gain (BWG). Increasing the levels of red pepper powder and fat caused the reduction of feed conversion ratio (FCR), but when pepper added to diets containing fat, feed conversion ratio decreased. In initial period increasing the levels of pepper from zero to three percent caused the increasing of Cholesterol level and HDL. Also increasing the fat level in diet caused the increasing of HDL. There were no significant difference between the treatments groups when red pepper and fat were used simultaneously in the diet. In the growing period with increasing the percent of red pepper the levels of Cholesterol, Triglyceride, HDL and LDL decreased, and also increasing the level of fat decreased the level of Cholesterol, HDL, LDL but the level of Triglyceride increased. Using the combination of red pepper and fat in the diet decreased Glucose, Cholesterol, Triglyceride, HDL and LDL. In the finisher period increasing the red pepper percent decreased the level of Triglycerid. The combination of red pepper and fat in the diet increased Glucose and decreased the level of Triglyceride. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف پودر فلفل قرمز و چربی در جیره جوجه های گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل (2 × 3) با 4 تکرار و 12 قطعه پرنده در هر واحد آزمایشی انجام شد. عوامل آزمایش شامل سه سطح پودر فلفل قرمز (صفر، 5/1 و3 درصد) و دو سطح چربی (صفر و3 درصد) بود. خوراک و آب به صورت آزاد و به طور دائم در اختیار جوجه ها قرار گرفت. طول دوره آزمایش 42 روز بود. جیره های آزمایشی با انرژی و پروتئین مساوی تنظیم شدند. افزایش سطوح چربی سبب کاهش خوراک مصرفی شد. زمانی که فلفل همزمان با چربی مورد استفاده قرار گرفت میزان مصرف خوراک کاهش یافت. حضور فلفل و چربی به تنهایی در جیره سبب افزایش وزن بدن شد، اما زمانی که فلفل و چربی با هم مورد استفاده قرار گرفتند افزایش وزن کاهش یافت. افزایش سطوح فلفل و چربی سبب کاهش ضریب تبدیل غذایی شد اما زمانی که به جیره های حاوی چربی فلفل اضافه شد ضریب تبدیل غذایی بهبود یافت. در دوره آغازین افزایش سطح فلفل از صفر به 3 درصد سبب افزایش میزان کلسترول و HDL شد، همچنین افزایش میزان چربی در جیره سبب افزایش میزانHDL شد. در دوره رشد با افزایش درصد فلفل قرمز مقدار کلسترول، تری گلیسیرید، HDL و LDL کاهش یافت، همچنین افزایش درصد چربی سبب کاهش کلسترول، HDL و LDL و افزایش مقدار تری گلیسیرید شد. مخلوط فلفل قرمز و چربی سبب کاهش گلوکز، کلسترول، تری گلیسیرید، HDLو LDL شد. در دوره پایانی افزایش درصد فلفل قرمز سبب کاهش میزان تری گلیسیرید شد. مخلوط فلفل قرمز و چربی سبب افزایش گلوکز و کاهش میزان تری گلیسیرید در این دوره شد. https://ijasr.um.ac.ir/article_31142_c6447365729a6462ac3bf23804a39bd5.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 The Effect of Iodine Levels Above of NRC Recommendations on Performance and Thyroidal Hormones in Holstein Dairy Cows تاثیر سطوح ید بالاتر از مقادیر توصیه شده NRC برعملکرد و غلظت هورمون های تیروئیدی گاوهای هولشتاین 31164 10.22067/ijasr.v3i4.12548 FA محمد علی نوروزیان دانشگاه تهران- پردیس ابوریحان 0000-0001-5050-1901 رضا ولی زاده گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-5912-4898 فریدون عزیزی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 05 14 In order to survey of using iodine levels above of NRC recommendations on performance and thyroidal hormones, sixteen Holstein dairy cows with the average live body weight and daily milk production of 652 ± 43 and 32.9 ± 2.4 kg respectively, allocated to 4 treatments in a complete randomized design. The dietary treatments were 1) the basal diet (without Potassium Iodide) as control diet, 2, 3 and 4, the basal diet plus 2.5, 5 and 7.5 mg/kg DM Potassium Iodide respectively. The number of replications in each treatment was 4 cows. The dry matter intake (DMI), milk yield and composition were compared between treatments. The iodine concentrations in feed, water, urine and blood as well as thyroidal hormones (T3 and T4) were determined. There were no significant differences between treatments for DMI, milk yield and compositions as well as diet efficiency. Iodine contents in blood and urine were affected by iodine supplementation and increased significantly (P به منظور بررسی اثر سطوح ید بالاتر از مقادیر توصیه شده NRC، بر عملکرد و غلظت هورمون های تیروئیدی، تعداد 16 راس گاو هولشتاین با میانگین وزن زنده و تولید روزانه شیر به ترتیب 43 ± 652 و 4/2 ± 9/32 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی، با 4 تیمار مورد استفاده قرارگرفتند. تیمارهای غذایی شامل جیره پایه (صفر)، 5/2، 5 و 5/7 میلی گرم مکمل یدور پتاسیم و به ترتیب دارای 534/0 (2001 NRC)، 284/2، 034/4 و 784/5 میلی گرم ید در هر کیلوگرم ماده خشک جیره بود. به هر تیمار 4 راس گاو به عنوان تکرار اختصاص داده شد. غلظت ید در خوراک، آب مصرفی، ادرار و پلاسمای خون، مقدار هورمون های تیروئیدی T3 و T4 خون و ترکیب شیر هر یک از گاوها بصورت هفتگی تعیین شد. مقدار مصرف خوراک و تولید شیرگاوهای تیمارهای مختلف بصورت روزانه اندازه گیری و مقایسه شد. اعمال تیمارهای آزمایشی تاثیری بر مصرف خوراک، تولید و ترکیب شیر و بازده غذایی نداشت. غلظت ید در خون و ادرار تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرارگرفت و بطور معنی داری افزایش یافت. غلظت هورمون های تیروئیدی T3 و T4 در بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری نداشت. در طول دوره آزمایشی هیچ گونه علائم بیماری ناشی از مسمومیت با ید (اختلالات تنفسی، سرفه، آبریزش بینی و چشم) دیده نشد. به نظر می رسد که استفاده از سطوح ید بالاتر از مقادیر توصیه شده در جیره غذایی گاوهای شیری تاثیری بر عملکرد و غلظت هورمون-های تیروئیدی خون آنها ندارد. https://ijasr.um.ac.ir/article_31164_f925a12c1605eac85a75144b0043c343.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Determination of Physical, Chemical and Digestibility of some Agricultural by-products تعیین خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و قابلیت هضم برخی فرآورده های فرعی کشاورزی 31180 10.22067/ijasr.v3i4.12549 FA رضا طهماسبی دانشگاه فردوسی مشهد امید دیانی بخش علوم دامی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران امین خضری دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 05 14 In this experiment, physical and chemical characteristics and estimation of effective fiber and digestibility of some agricultural by-products such as lerd, pulp and date kernel, grape pomace, pistachio hulls, lime and rice straw were determined by using in vitro technique. Experimental data were analyzed as a complete randomized design, with three replicates. Physical and chemical characteristics and digestibility parameters among samples were significantly different. Rice straw due to high water holding capacity and low-density mass were floating on the liquid phase of reticulo-rumen and stimulates rumination but palm seed with high bulk density tends to deposit in the rumen. Chemical characteristics such as non-fibrous carbohydrates of lemon pulp and pistachio hull and crude protein of grape pomace, lerd and pulp of date were significantly different between samples. Results of physical characteristics, particle size separation and physical effective cell wall showed that rice straw provides adequate fiber in diet. Also, to some extent physical effective cell wall can be provided by grape pomace, kernel and lerd of date. The predictions of particle size separation and physical effective cell wall were found to compare reasonably well when new Pennsylvania sieves, compare to old ones, were used. By considering physical and chemical characteristics of above mentioned agricultural by-products date pulp with non-fibrous carbohydrate and high protein content and digestibility can be used in higher amounts in ruminant diets. در این آزمایش خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و تخمین دیواره سلولی موثر فیزیکی و قابلیت هضم چند محصول فرعی کشاورزی شامل لرد، تفاله و هسته خرما، تفاله انگور، پوسته پسته، تفاله لیمو ترش و کاه برنج به روش برون تنی (in vitro) تعیین گردید. داده های جمع آوری شده در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار آنالیز آماری شدند. خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و قابلیت هضم در بین نمونه های خوراکی به طور معنی داری متفاوت بودند. کاه برنج با ظرفیت نگهداری آب بالا و دانسیته توده ای پایین بر روی فاز مایع شکمبه-نگاری شناور شده و سبب تحریک فرایند نشخوار می گردد. هسته خرما با دانسیته توده ای بالا تمایل به رسوب در شکمبه داشت. در بین خصوصیات شیمیایی، کربوهیدرات غیر فیبری تفاله لیمو ترش و پوسته پسته و پروتئین خام تفاله انگور، لرد و تفاله خرما با بقیه مواد خوراکی تفاوت معنی داری داشتند. با مشاهده نتایج خصوصیات فیزیکی، تفکیک اندازه ذرات و دیواره سلولی موثر فیزیکی، کاه برنج تامین کننده خصوصیات مناسب الیاف در جیره می باشد. همچنین تفاله انگور، هسته و لرد خرما می توانند تامین کننده بخشی از دیواره سلولی موثر فیزیکی جیره باشند. با استفاده از الک های جدید پنسیلوانیا، نسبت به نوع قدیمی آن، تفکیک اندازه ذرات و دیواره سلولی موثر فیزیکی دقیق تر محاسبه شد. در بین محصولات فرعی بررسی شده، از تفاله خرما با کربوهیدرات غیر فیبری و پروتئین مناسب و قابلیت هضم بالا می توان به نسبت بیشتری در جیره نشخوار کنندگان استفاده نمود. https://ijasr.um.ac.ir/article_31180_869984f8baf167efc8123bf85fc1ccb4.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Effect of Electron Beam Irradiation on Degradability Coefficients and Ruminalpostruminal Digestibility of Dry Matter and Crude Protein of some Plant Protein Sources اثر پرتوتابی الکترونی بر فراسنجه های تجزیه پذیری و قابلیت هضم شکمبه ای و پس از شکمبه-ای ماده خشک و پروتئین خام برخی منابع پروتئینی گیاهی 31211 10.22067/ijasr.v3i4.12550 FA قاسم طحان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران محمد حسن فتحی نسری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0002-0296-7499 احمد ریاسی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران مهدی بهگر پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای ایران سید همایون فرهنگ فر گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران Journal Article 2012 05 14 Effect of electron beam irradiation on degradability coefficients and ruminal- postruminal digestibility of dry matter and crude protein of soybean meal, canola meal and Lathyrus sativus seed, irradiated at doses of 50, 100 and 150 kGy was investigated. Ruminal degradability of dry matter and crude protein was determined by in situ method using two cannulated Holstein heifers. Ruminal- postruminal digestibility of dry matter and crude protein was determined by in situ (nylon bag)-in vitro (daisy digestor) techniques. Data analyzed using SAS software as randomized completely design and the treatment means were compared using Tukey test. The results indicated that irradiation had no effect on dry matter, ether extract and ash content of feeds. In soybean meal, washout fraction and potentially degradable fraction of dry matter and crude protein was higher and lower at dose of 150 kGy irradiation than other treatments, respectively, and degradation rate constant and ruminal effective degradability of dry matter and crude protein was lower at all doses of irradiation than untreated soybean meal. In canola meal, irradiation at doses of 50 and 100 kGy decreased washout fraction and increased potentially degradable fraction of crude protein compared with untreated canola meal. In Lathyrus sativus seed, only potentially degradable fraction of dry matter and crude protein was lower at dose of 150 kGy irradiation than untreated Lathyrus sativus seed. Ruminal digestibility of crude protein decreased in soybean meal at doses of 100 and 150 kGy irradiation and for canola meal at all doses of irradiation than untreated samples. Total tract digestibility of crude protein decreased in soybean meal at dose of 150 kGy irradiation and for canola meal at all doses of irradiation than untreated samples. In Lathyrus sativus seed, ruminal-postruminal digestibility and total tract digestibility of dry matter increased at doses of 100 and 150 kGy irradiation than untreated Lathyrus sativus seed. Postruminal digestibility and total digestibility of crude protein of Lathyrus sativus seed increased at all doses of irradiation than untreated Lathyrus sativus seed. Base on the results of this study, beam electron irradiation had different effects on nutritional value of soybean meal, canola meal and Lathyrus sativus seed but it improved protein quality of feeds especially in Lathyrus sativus seed. به منظور بررسی اثر پرتوتابی الکترونی بر فراسنجه های تجزیه پذیری و قابلیت هضم شکمبه ای و پس از شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام کنجاله سویا، کنجاله کلزا و دانه خلر، این مواد خوراکی با مقادیر 50، 100 و 150 کیلوگری پرتوتابی شدند. تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام مواد خوراکی به روش کیسه های نایلونی و با استفاده از دو رأس تلیسه هلشتاین مجهز به فیستولای شکمبه ای تعیین شد. قابلیت هضم شکمبه ای و پس از شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام با استفاده از روش توأم کیسه های نایلونی و دستگاه شبیه ساز هضم (دیزیII) تعیین شد. نتایج نشان داد پرتوتابی بر مقدار ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام و خاکستر مواد خوراکی اثری نداشت. در مورد کنجاله سویا، در پرتوتابی با 150 کیلوگری، بخش سریع تجزیه و کند تجزیه ی ماده خشک و پروتئین خام به ترتیب بیشتر و کمتر از سایر تیمارها بود و ثابت نرخ تجزیه و تجزیه پذیری مؤثر شکمبه-ای ماده خشک و پروتئین خام در هر سه مقدار پرتوتابی کمتر از کنجاله سویای خام بود. در مورد کنجاله کلزا، پرتوتابی با مقادیر 50 و 100 کیلوگری باعث کاهش بخش سریع تجزیه و افزایش بخش کند تجزیه ی پروتئین خام نسبت به کنجاله کلزای پرتوتابی نشده شد. در مورد دانه خلر، تنها بخش کند تجزیه ی ماده خشک و پروتئین خام در پرتوتابی با 150 کیلوگری نسبت به دانه خلر پرتوتابی نشده کاهش یافت. قابلیت هضم شکمبه ای پروتئین خام در کنجاله سویا در اثر پرتوتابی با مقادیر 100 و 150 کیلوگری و در کنجاله کلزا در اثر پرتوتابی با هر سه مقدار نسبت به مواد خوراکی پرتوتابی نشده کاهش یافت. در مورد دانه خلر، قابلیت هضم شکمبه ای، قابلیت هضم پس از شکمبه ای و قابلیت هضم در کل دستگاه گوارش ماده خشک در اثر پرتوتابی با مقادیر 100 و 150 کیلوگری نسبت به دانه خلر پرتوتابی نشده افزایش یافت. قابلیت هضم پس از شکمبه ای و قابلیت هضم کل دستگاه گوارشی پروتئین خام دانه خلر در هر سه مقدار پرتوتابی نسبت به دانه خلر پرتوتابی نشده افزایش یافت. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، پرتوتابی الکترونی بر پارامترهای مورد مطالعه در کنجاله سویا، کنجاله کلزا و دانه خلر اثرات متفاوتی داشت ولی در مجموع به ویژه در مورد دانه خلر باعث بهبود کیفیت پروتئین شد. https://ijasr.um.ac.ir/article_31211_fedc79bd71deb70ba0564157e3314fec.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Nutritive Value of Grape Pomace and Raisin Vitis Leaves Using Nylon Bags and Gas Production Techniques ارزش غذایی تفاله‌ی انگور و برگ مو کشمشی با استفاده از روش‌های کیسه‌های نایلونی و تولید گاز 31249 10.22067/ijasr.v3i4.12551 FA مهدی مقدم گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مراغه، مراغه ایران اکبر تقی زاده گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز علی نوبخت گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مراغه، مراغه ایران احمد احمدی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسـلامی، واحـد مراغه Journal Article 2012 05 14 The present study was carried out to determine the nutritive value of white varieties of grape pomace (GP) and raisin vitis leaves (RVL), using nylon bags and gas production techniques. Tow fistulated whether with average body weight of 45±2 kg were used. The amount of gas produced was measured at 2, 4, 6, 8, 12, 16, 24, 36, 48 and 72 h times and degradation was measured using nylon bags up to 96 h times. The degradability parameters of crud protein (CP) for soluble fractions (a) were 5.34 and 6.48% and fermentable fractions (b) were 32.87 and 15.90% for RVL and GP, respectively. The gas production of soluble and insoluble fractions (a+b) were 289.49 and 249.93 mLg-1DM and the rate of gas production prices (c) were 0.01 and 0.02 (%/h) for of RVL and GP, respectively. The MP of RVL and GP were obtained 126.62 and 150.00 gkg-1DM, showing a significant difference between two treatments. Correlation coefficient between dry matter degradation and gas production rates for RVL and GP were 0.9756 and 0.8691 and the ratio between crude protein degradation and the rate of gas production achieved 0.9878 and 0.9839, respectively. The high correlation between in vitro gas production and in situ methods indicate the use of lower cost gas produced in the degradation of feed stuffs. به منظور تعیین ارزش غذایی برگ مو کشمشی و تفاله‌ی انگور واریته سفید با استفاده از روش‌های کیسه‌های نایلونی و آزمون تولید گاز تحقیق حاضر انجام شد. در این پژوهش تعداد دو رأس گوسفند نر اخته‌‌ی فیستولاگذاری شده‌ی (2±45 کیلوگرم) نژاد قزل مورد استفاده قرار گرفتند. مقدار گاز تولیدی در زمان‌های 2، 4، 6، 8، 12، 16، 24، 36، 48 و 72 ساعت و تجزیه‌پذیـری به روش کیسه‌هـای نایلونی تا زمان 96 ساعت اندازه‌گیری گردید. ضرایب تجزیه‌پذیری بخش محلول پروتئین خام برگ مو و تفاله‌ی انگور به ترتیب 34/5 و 48/6 درصد و برای بخش قابل تخمیر به ترتیب 87/32 و 90/15 درصد بودند. پتانسیل تولید گاز بخش محلول و بخش غیرمحلول (a+b) برگ مو و تفاله انگور به ترتیب 49/289 و 93/249 میلی‌لیتر در گرم ماده‌ی خشک بودند. همچنین نرخ تولید گاز این مواد خوراکی به ترتیب 01/0 و 02/0 درصد در ساعت بودند. پروتئین قابل متابولیسم برگ مو و تفاله‌ی انگور به ترتیب 62/126 و 00/150 گرم در کیلوگرم ماده‌ی خشک بود که از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری داشتند. ضریب همبستگی به دست آمده بین تجزیه‌پذیری ماده‌ی خشک و میزان گاز تولیدی برای برگ مو و تفاله‌ی انگور به ترتیب 97/0 و 87/0 بود و این ضریب بین تجزیه‌پذیری پروتئین خام و میزان گاز تولیدی به ترتیب 99/0 و 98/0 بود. بالا بودن همبستگی بین روش‌های کیسه‌های نایلونی و تولید گاز نشان دهنده‌ی صحت استفاده از روش تولید گاز با هزینه‌ی کمتر در تعیین تجزیه‌پذیری مواد خوراکی است. https://ijasr.um.ac.ir/article_31249_e996baa3ea3551a5a981b7f0e13d5374.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Phylogenetic and Genetic Analysis of D-loop and Cyt-b Region of mtDNA Sequence in Iranian Sistani, Sarabi and Brown Swiss Cows تجزیه و تحلیل ژنتیکی و فیلوژنتیکی نواحی Cyt-b و D- loop توالی DNA میتوکندری در گاوهای سیستانی، سرابی و براون سوئیس ایران 31272 10.22067/ijasr.v3i4.12552 FA رضا ولی زاده گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-5912-4898 محمدرضا نصیری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-7119-8155 بلال صادقی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. شاهرخ قوتی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-2016-2184 علی جوادمنش گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-6016-5905 Journal Article 2012 05 14 Cattle have an important role in primary human civilization, so molecular studies for more accurate recognition of their origin are effective to identify unknown historical aspects. Cattle can be divided in to 2 main groups including Bos Tuarus and Bos Indicus. Both types of cattle can be found in Iran; therefore study of their origin has particular importance. The aim of this study was to investigate the nucleotide sequences of Cytochrome-b (Cyt-b) and HVR1&2 loci of D-loop gene region in mitochondrial DNA of Sistani, Sarabi and Brown Swiss breeds of cattle. Twenty blood samples of each breed, from non-relative individuals were obtained from blood bank of animal science department of Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad. The DNA content of sample was extracted based on the guanidinium thiocianate-silicagel method. Polymerase Chain Reaction with specific designed primers was performed to amplify Cyt-b and HVR 1&2 loci with 751 and 701 bp lengths, respectively. Sequencing of amplified Cyt-b and HVR 1&2 loci were done based on Sanger method by automatic sequencer machine (ABI 3130). Nucleotide diversity in Brown Swiss, Sarabi and Sistani breeds were estimated 0.0037, 0.0024 and 0.0029, respectively. Sequences of Cyt-b and HVR 1&2 were register in National Center for Biotechnology Institute due to nucleotide differences. Results of phylogenetic test using UPGMA for both loci showed that Sarabi and Sistani breeds are belonging to first group and Brown Swiss breed to other group. مطالعه مولکولی ساختار ژنتیکی گاو در جهت شناخت دقیق تر خاستگاه این حیوان می‌تواند در شناخت جنبه‌های نامشخص تاریخی آن موثر باشد. نژادهای گاو به دو گروه اصلی تائورس بدون کوهان (Bos Tuarus) و ایندیکوس کوهان دار (Bos indicus) تقسیم می شوند. به نظر می رسد هر دو گروه گاوههای ذکر شده در جمعیت گاو های ایران موجود می باشند. با مطالعات ملکولی می توان وابستگی گاوها را به هر یک از این گروه ها مشخص نمود. شناخت این وابستگی از نظر خاستگاه آن ها دارای اهمیت خاصی است. هدف از این مطالعه بررسی توالی نوکلئوتیدی جایگاه‌های ژنی Cytochrome-b و HVR 1&2 ناحیه ژنی D-loop در DNA میتوکندریایی در سه گروه ازگاوهای سیستانی، سرابی و براون‌سوئیس بود. استخراج DNA از تعداد 20 نمونه خون از هر نژاد از بانک خون گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد با در نظر گرفتن عدم خویشاوندی بین نمونه ها گرفته و DNA آن ها به روش گوانیدین تیوسیانات- سیلیکاژل استخراج شد. واکنش زنجیره ای پلیمراز با طراحی پرایمرهای اختصاصی برای تکثیر قطعات 701 و 751 جفت بازی نواحی ژنی HVR 1&2وCyt-b از توالی ژنوم میتوکندری براساس روش استاندارد انجام گردید. توالی یابی نواحی تکثیر شده از ژن های Cyt-b و D-loop با استفاده از دستگاه خودکار (ABI 3130) به روش سانگر صورت گرفت. تنوع نوکلئوتیدی به ترتیب برای نژادهای براون سوئیس، سرابی و سیستانی حدود 0037/0، 0024/0 و 0029/0 برآورد شد. با توجه به مشاهده تفاوت های نوکلئوتیدی در نواحی ژنی Cyt-b و HVR 1&2 نسبت به ثبت آنها در ژن بانک جهانی اقدام شد. نتایج آزمون فیلوژنتیکی با استفاده از UPGMA برای هر دو جایگاه ژنی نشان داد که گاوههای سرابی و سیستانی در یک گروه و گاو نژاد براون سوئیس در گروه دیگر قرار دارند. https://ijasr.um.ac.ir/article_31272_dafe0a22bfe43bc5f925ad398d6f90c2.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Investigation of Inbreeding in Baluchi sheeps of Abbasabad Breeding Station بررسی همخونی گوسفندان بلوچی ایستگاه اصلاح نژاد عباس آباد مشهد 31296 10.22067/ijasr.v3i4.12553 FA محمدرضا شیخلو گروه علوم دامـی، دانشـکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مجتبی طهمورث پور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. علی اصغر اسلمی نژاد گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2012 05 14 In this study 21721 pedigree records of Iranian Baluchi sheep registered during 30 years (1979 to 2008) at Abasabad breeding station were used to estimate pedigree completeness level, inbreeding and average relationship coefficients of animals. During the studied years pedigree completeness level has a positive trend with the most recent cohort of lambs born in 2008 having pedigrees with 6.2 equivalent generations of known ancestors. Also, average inbreeding coefficient increased in these years and linear regression of inbreeding on year of birth resulted in an estimated rate of inbreeding of 0.15 %/yr. Inbreeding of number 2 flock was higher than that was in number one (P در این تحقیق از شجره 21721 گوسفند بلوچی که در طی 30 سال (1358 تا 1387) در ایستگاه اصلاح نژاد عباس آباد مشهد جمع آوری گردیده بود، جهت برآورد سطح تکامل شجره، ضریب همخونی و متوسط ضریب خویشاوندی دامها استفاده گردید. در طول سالهای مورد مطالعه سطح تکامل شجره روند افزایشی داشت بطوریکه تعداد نسلهای معادل کامل بره های متولد شده در سال 1387 برابر با 2/6 بود. در طول سالهای مورد مطالعه متوسط ضریب همخونی دامها نیز روند افزایشی داشت بطوریکه با برازش رگرسیون خطی همخونی بر سال تولد میزان افزایش سالانه همخونی 15/0 درصد در سال برآورد گردید. سطح همخونی در گله شماره 2 نسبت به گله شماره 1 بیشتر بود (P https://ijasr.um.ac.ir/article_31296_754da7dc2ed681cb2084a83124fc63cf.pdf

دانشگاه فردوسی مشهد پژوهشهای علوم دامی ایران 2008-3106 3 4 2011 12 22 Genetic and Phonotypic Trends for Somatic Cell Score and Determination of Effective Environmental Factors on this Trait in Iranian Holstein Cows روند ژنتیکی و فنوتیپی نمره سلول های بدنی و تعیین عوامل محیطی موثر بر آن در گاو های هلشتاین ایران 31320 10.22067/ijasr.v3i4.12554 FA هادی فرجی آروق گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-7915-8200 علی اصغر اسلمی نژاد گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد رکوعی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0000-0002-8777-3561 Journal Article 2012 05 14 The aim of this study was to estimate the genetic and phonotypic trends of Somatic Cell Score in Iranian Holstein cows. Also, the environmental factors affecting this trait are investigated. A total of 375351 test day records of somatic cells take from 54374 animals between year 2002 and 2007 were used in this study. The breeding values were estimated by fitting animal model in ASREML software. Genetic and phonotypic trends were estimated by regression of phonotype and breeding value means on year of calving. SAS software was used for estimation of genetic, phonotypic trends and effect of environmental factors. The heritability, genetic and phonotypic trends for Somatic Cell Score were 0.082 ± 0.009, 0.013 ± 0.002 and -0.224 ± 0.103, respectively. The genetic trend was significant and different from zero but phonotypic trends were not significant. Effects of herd, year, interactions between herd and year, herd and season, year and season of calving were also significant however the effects of season of calving were not. هدف از این تحقیق برآورد روند ژنتیکی و فنوتیپی نمره سلول های بدنی (SCS) و بررسی اثر عوامل محیطی بر این صفت در گاوهای هلشتاین ایران بود. در این مطالعه از تعداد 375350 رکورد روزآزمون شمار سلول های بدنی مربوط به 54374 حیوان که توسط مرکز اصلاح نژاد دام کشور بین سال های 1381 تا 1386 رکوردبرداری شده بود، استفاده شد. ارزش های اصلاحی حیوانات توسط مدل حیوانی با استفاده از نرم افزار ASReml پیش بینی گردید. روند ژنتیکی و فنوتیپی، با استفاده از تابعیت میانگین ارزش های اصلاحی و فنوتیپی بر سال زایش برآورد شد. برآورد روند ژنتیکی، فنوتیپی و تاثیر عوامل محیطی بر SCS با استفاده از نرم افزار SAS محاسبه شد. وراثت-پذیری، روند ژنتیکی و فنوتیپی به ترتیب 009/0 ± 082/0، 002/0 ±013/0 – و 103/0 ± 224/0- برآورد شد. تفاوت روند ژنتیکی با صفر معنی دار بود اما تفاوت معنی داری برای روند فنوتیپی مشاهده نشد. عوامل گله، سال زایش، اثرات متقابل گله – سال زایش، گله- فصل، سال زایش- فصل زایش بر صفت SCS معنی دار بود اما اثر فصل زایش و سن زایش برای این صفت معنی دار نبود. https://ijasr.um.ac.ir/article_31320_9981ae50de43432c6299c5a4c5d30050.pdf